Verantwoordelijkheid ligt breder
Ze benadrukt dat deze verantwoordelijkheid allesbehalve alleen bij de zorg ligt. “Ook de overheid speelt een belangrijke rol. Ik ben bijvoorbeeld voor een suikertaks. Als je daar vanuit de overheid op ingrijpt, kun je mensen echt helpen om minder ongezonde keuzes te maken.”

Daarnaast wijst ze naar voedingsproducenten en supermarkten. “Zij bepalen voor een groot deel wat wij in onze mond stoppen. We leggen die keuze nu vaak bij de consument neer omdat die zogezegd zelf kiest. Dat klopt, maar die wordt vaak beïnvloed door slimme marketingtrucs en heeft geen idee wat wel en niet gezond is. De verantwoordelijkheid ligt daarom in mijn ogen het minst bij de eindgebruiker zelf.”

Een ongezond systeem
Hoewel de wil om te veranderen er volgens De Reuver zeker is, van chefs tot facilitair managers en huisartsen, zit de grootste uitdaging in het systeem. “Kijk naar de budgetten voor maaltijden in ziekenhuizen. Als er weinig geld is, kun je niet verwachten dat de kwaliteit optimaal is.”

Ook het aanbod in ziekenhuisrestaurants laat zien hoe het systeem werkt. Dergelijke restaurants zijn commercieel gedreven. “Ongezonde producten verkopen beter, dus die liggen vooraan. Suiker en aantrekkelijke verpakkingen doen het goed. Dat is tegenstrijdig. Op plekken waar gezondheid centraal zou moeten staan, domineert het ongezonde aanbod.”

Voeding is allang niet meer alleen brandstof voor het lichaam. Waar eten en drinken vroeger vooral functioneel werd benaderd, is het de afgelopen jaren steeds meer onderdeel geworden van onze identiteit en levensstijl. Volgens Maaike de Reuver, hoofd—redacteur van trend- en mediabedrijf Food Inspiration, heeft die verandering grote gevolgen voor onze blik op wat gezondheid is.

“Mensen worden zich steeds bewuster van wat ze eten en wat dat doet met hun lichaam, hoe ze zich voelen en hoe gezond ze zijn. Dat hebben we een hele tijd bijna niet willen geloven. Met name de jongere generaties zijn zich daar nu bewust van”, vertelt De Reuver.

Voeding als identiteit
Via social media groeit de aandacht voor voeding, al gaat dat niet altijd gepaard met de juiste informatie. “Neem de hype rond extra eiwitten. Veel mensen denken dat dat gezond is, terwijl we die extra eiwitten helemaal niet nodig hebben.”

Daarnaast is voeding steeds meer een visueel schouwspel geworden. Wat er op het bord ligt, moet er goed uitzien voor anderen. “Groene matcha’s, roze crompoucen, het ziet er online prachtig uit waardoor het populair is, maar gezond is het natuurlijk niet. Voeding wordt zo steeds meer onderdeel van onze identiteit, maar hoe het eruitziet, is belangrijker dan hoe gezond het daadwerkelijk voor ons is.”

Voeding als onderdeel van gezondheid
Die verschuiving maakt de rol van voeding in de zorg belangrijker dan ooit. De groeiende hoeveelheid misinformatie brengt namelijk een grote uitdaging met zich mee: meer aandacht voor preventieve zorg. “Voorkomen dat je ziek wordt, heeft in veel gevallen te maken met eten en drinken. Dat stuk vergeten we nog vaak.”

Volgens De Reuver krijgt preventie nog onvoldoende aandacht. Niet vanuit zorgorganisaties en artsen, maar vanuit de hele maatschappij, zowel online als offline. “Terwijl we allemaal weten: voorkomen is beter dan genezen. Alleen doen we daar als land nog te weinig mee.”

‘Best of both worlds’
De oplossing hoeft volgens De Reuver niet gelijk drastisch te zijn. “Het gevaar is dat je belerend overkomt. Als je ineens alleen nog maar appels en peren aanbiedt in een ziekenhuisrestaurant, dan haken mensen af.”

In plaats daarvan pleit ze voor een ‘best of both worlds’-oplossing, waarbij het bestaande aanbod stap voor stap wordt verduurzaamd en gezonder wordt gemaakt, zonder dat de ervaring van het eten verandert. “Denk aan hybride vlees, zoals een hamburger die deels bestaat uit plantaardige eiwitten, zoals zeewier of erwten. Omdat het maar een deel is, proef je het verschil niet. Maar je verlaagt wel de CO₂-uitstoot, het dierenleed en de vleesinname.”

Het gaat om kleine aanpassingen die een groot verschil maken. “We blijven nog te vaak hangen in de mentaliteit van ‘het werkt niet’ of ‘we hebben het al geprobeerd’. Maar wat ik iedereen graag wil meegeven is: kijk naar wat er wél kan en blijf niet hangen in oude gewoontes.”